زندگینامه



نام: حسن بن علی

کنیه: ابومحمد.

القاب: عسکرى، زکى، خالص، صامت، سراج، تقى و خاص (به امام حسن عسکرى(علیه السلام)، امام على النقى(علیه السلام) و امام محمد تقى(علیه السلام)، ابن الرضا نیز گفته مى‏شد.)

منصب: معصوم سیزدهم و امام یازدهم شیعیان.

تاریخ ولادت: هشتم ربیع الثانى سال ۲۳۲هجرى.

همچنین چهارم و دهم ربیع الثانى نیز نقل شده است. در مورد سال تولد ایشان نیز برخى گفته‏اند که ۲۳۱ هجرى بوده است.

محل تولد: مدینه مشرفه،

نسب پدرى: ابوالحسن، على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسین بن على بن ابى‏طالب(علیهم السلام).

نام مادر: حُدیث، که او را جدّه مى‏گفتند.

برخى نام او را سلیل و برخى دیگر، سوسن نقل کرده‏اند. این بانوى پاکیزه، که در عصر خویش از بهترین زنان عالم بوده و مفتخر به همسرى ذریه پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) است، در ولایت خویش پادشاه زاده بود. امام هادى(علیه السلام) در شأن او فرمود: سلیل، دور از هر آفت، پلیدى و آلودگى است.

مدت امامت: از زمان شهادت پدرش، حضرت امام هادى(علیه السلام)، در سال ۲۵۴ تا سال ۲۶۰هجرى، نزدیک به شش سال. این دوره ۶سال امامت آن حضرت با قدرت ظاهری بنی عباس همراه بود. امام حسن عسکری از شش سال دوران امامتشان، سه سال را در زندان گذرانیدند.

 تاریخ و سبب شهادت: روز جمعه هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ هجرى، در سن ۲۸ (یا ۲۹) سالگى، به وسیله زهرى که معتمد عباسى به آن حضرت خورانید.

محل‏دفن: سامرا (درسرزمین عراق‏کنونى)، در جوار مرقد پدرش، امام‏هادى(علیه السلام).

همسر: نرجس (صیقل).

فرزند : ابوالقاسم، محمد بن حسن، صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف).
امام زمان(علیه السلام) تنها فرزند امام حسن عسکرى(علیه السلام) هستند. امام عسکرى(علیه السلام) تولد و زندگىِ تنها فرزندش را بر بیگانگان پنهان نگه مى‏داشت تا از سوى دشمنان اهل‏بیت(علیه السلام) و مزدوران خلیفه‏آسیبى به وى نرسد.


فرستاده شده در امام حسن عسکری (علیه السلام) |

متأسفم، نظرات این نوشته بسته است.